Podążając za lekturą tekstów Stephena Mather’a poświęconych przetwarzaniu chmur punktów dotarłem do punktu w którym stwierdziłem – Let’s try. Potrzebne do tego były pliki wykonywalne biblioteki PDAL. Nie uśmiechało mi się ich kompilowanie. Szczęśliwie, w ramach projektu OpenDroneMap, z którego i tak korzystam, w ostatnich dniach włączono PDAL 1.4. To był doskonały moment aby spróbować.

Punktem wyjścia do prób jest zbiór zdjęć lotniczych z drona, wykonanych z wysokości 75m.

Ortofotomapa wykonana przy pomocy ODM

Wynikiem operacji jest ortofotomapa w formacie GeoTIFF oraz PNG, z rozdzielczością 5cm/px, oraz zbiór chmury punktów w formacie .las. OpenDroneMap generuje również plik CSV XYZ, oraz modele teksturowane dla użytku np. z Meshlabem.

Szczególnym moim zainteresowaniem cieszy się możliwość wykorzystania zgeoreferencjonowanej chmury punktów. To na jej podstawie rozpocząłem próby uzyskania numerycznego modelu pokrycia terenu, oraz numerycznego modelu terenu.

Pierwszym krokiem jest oczywiście wykorzystanie „żywej skamieliny GIS-u” – GRASS’a. Przy pomocy r.in.lidar generujemy DSM o rozdzielczości 0.5m.

Wynikowy numeryczny model pokrycia terenu z GRASS

Nie ma źle! Jak na pierwsze podejście całkiem nieźle. Choć aby zrobić coś więcej należałoby zaimportować chmurę przy pomocy v.in.lidar i dalej przetwarzać przy pomocy algorytmów typu Edge Detection. Są one niestety niestabilne na mojej maszynie i w środowisku QGIS+GRASS. W międzyczasie kolega Pbabik użył kolejnego wiekowego jak na GISowe standardy wynalazku, to jest FUSION/LDV. Ten pakiet stworzony na potrzeby USDA działa w oparciu o system operacyjny Windows. Ma przy tym liberalną licencję, więc czemu nie spróbować.

Wynik pracy programu Fusion – opracowanie pbabik

 


tomasznycz

Geograf, kartograf, góral z wyboru